เธอขับรถมาส่งฉันที่สวนสาธารณะ

ทันทีที่เปิดประตู  เธอพบว่ามีฝนปรอยๆ

เธอจึงเอื้อมมือไปหยิบร่มทางด้านหลังรถ

.

ทันทีที่กางออก  ฉันอดหัวเราะไม่ได้

เธอเป็นคนเช่นไหนกันหนอ

.

รถของเธอสีแดง

ร่มของเธอสีเหลือง

.

.

เหลืองชนิดที่ว่า  

อารมณ์หวานในตอนนั้นถูกกลบด้วยเสียงหัวเราะ

.

.

.

เราจูงมือกันเดินเล่นในสวนสาธารณะ

ฉันอยากเดินช้าๆ

เพื่อให้เวลาที่ฉันจะต้องแยกกับเธอยืดยาวออกไปอีก

.

.

จู่ๆ เธอหยุดเดิน

หมุนตัวหันมาหาฉัน

ค่อยๆลดร่มลง

.

จูบบนหน้าผากเบาๆ

.

.

.

ฉันไม่รู้ว่าร่มสีเหลือง เปลี่ยนเป็นสีชมพู ตั้งแต่เมื่อไร

.

แด่คนเคยรัก

ฉันชวนเธอไปงานวันเกิดของเพื่อนที่ฉันรักด้วยกัน

เล่าให้เธอฟังว่า  นี่คือเพื่อนที่หากเจอ จะรู้สึกได้ว่า  คนดียังเหลือในโลก

เมื่อถึงบ้านของเพื่อนรัก หล่อนยืนรออยู่หน้าบ้าน

เพื่อนรักกล่าวว่า อยากเจอคนที่ดูแลเพื่อนเรามานานแล้ว

.

.

งานเลี้ยงไม่มีอะไรมากมาย มีเพื่อนสัก 5 คน ล้อมวงกันทานข้าว

พูดคุยกันกันออกรส เธอเข้ากับเพื่อนของฉันได้ดี

.

ก่อนกลับ เพื่อนรักของฉันออกมาส่ง

หล่อนถามเธอว่า

เธอรักฉันเพราะอะไร?

.

เราสองคนต่างเงียบ

มองดิน มองฟ้า 

หันมามองหน้ากันแล้วยิ้ม

แล้วเอ่ยออกมาพร้อมกันว่า  ไม่รู้

เพื่อนฉันยิ้ม  เปิดประตูรถให้ 

.

ฝากดูแลเพื่อนเราด้วยนะ

.

รถเคลื่อนออกจากบ้านเพื่อนรัก ช้าช้า

แต่หัวใจกลับเต้นแรง

.

.

เธอเอื้อมมือ มากุมมือฉันไว้ แล้วถาม

เพราะอะไรนะ?

.

.

.

.

.

.

.

.

แด่คนเคยรัก

.

.

ไหนว่าไม่เป็นอะไร

ไหนว่าทำใจได้ เข้มแข็ง

.

แค่เห็นเขาออนไลน์

แค่เห็นเขาเข้าไปลงความเห็นในพื้นที่บันทึกส่วนตัวของเรา

.

แม่คนเข้มแข็ง

หายไปไหนเสียแล้ว?

.

.
แด่คนเคยรัก